ชิลีทำหน้าที่เป็นตัวกลางระหว่างสหรัฐอเมริกาและจีนในเกมการเมืองที่ซับซ้อน

ถูกจับระหว่างสองมหาอำนาจทางเศรษฐกิจ ชิลีทำหน้าที่เป็นสะพานเชื่อม—ผู้สร้างสะพานที่นำทางการเมืองระหว่างประเทศอย่างละเอียดอ่อน ด้วยจีนเป็นคู่ค้าการค้าสำคัญที่สุดและสหรัฐอเมริกาเป็นแหล่งลงทุนต่างประเทศที่ใหญ่ที่สุด ชิลีได้กลายเป็นตัวอย่างในตำราเรียนของวิธีที่เศรษฐกิจเกิดใหม่ต้องจัดการผลประโยชน์ที่แข่งขันกันอย่างระมัดระวัง รายงานของบลูมเบิร์กเน้นย้ำความเป็นจริงนี้ แสดงให้เห็นว่าประเทศอย่างชิลีถูกบังคับให้ปรับกลยุทธ์นโยบายต่างประเทศของตนอย่างต่อเนื่อง

กับดักความพึ่งพาเศรษฐกิจ

ตำแหน่งของชิลีมีความเปราะบางในตัวเอง ความพึ่งพาตลาดจีนสำหรับการส่งออกทรัพยากร รวมถึงการพึ่งพาเงินทุนจากสหรัฐอเมริกาเพื่อการพัฒนา ทำให้เกิดข้อจำกัดในการตัดสินใจนโยบายใดๆ ความผิดพลาดในความสัมพันธ์นี้อาจเป็นอันตรายต่อการเติบโตทางเศรษฐกิจ ทั้งสองมหาอำนาจมีอิทธิพลอย่างมาก—จีนควบคุมการเข้าถึงตลาดสำหรับทองแดงและสินค้าเกษตรของชิลี ขณะที่สหรัฐอเมริกามีอิทธิพลต่อการไหลของการลงทุนและความร่วมมือด้านเทคโนโลยี ความพึ่งพาทั้งสองนี้หมายความว่าชิลีไม่สามารถทำให้ใครผิดหวังได้ ไม่ว่าจะเป็นประเทศใดในบริบทของความตึงเครียดทางภูมิรัฐศาสตร์ที่กว้างขึ้น

ความยืดหยุ่นทางการทูตเป็นกลยุทธ์เพื่อความอยู่รอด

แทนที่จะเลือกข้าง ชิลีได้ใช้กลยุทธ์การทูตที่ซับซ้อนซึ่งรักษาความคลุมเครือเชิงกลยุทธ์ไว้ ประเทศยังคงเปิดช่องทางกับวอชิงตันในขณะเดียวกันก็ลึกซึ้งความสัมพันธ์ทางเศรษฐกิจกับปักกิ่ง ซึ่งเป็นบทบาทของ cá mối ในพลวัตระดับภูมิภาค การรักษาสมดุลนี้ต้องมีการปรับเปลี่ยนอย่างต่อเนื่องตามการเปลี่ยนแปลงของพันธมิตรโลก ผู้นำของชิลีเข้าใจดีว่าในยุคที่การแข่งขันแบบสองขั้วระหว่างสหรัฐอเมริกาและจีน เศรษฐกิจขนาดเล็กถึงกลางต้องใช้ประโยชน์จากตำแหน่งเชิงกลยุทธ์ของตน แทนที่จะประกาศความจงรักภักดี

เมื่อแรงกดดันจากนานาชาติทวีความรุนแรงขึ้นและเส้นแบ่งเขตภูมิรัฐศาสตร์แข็งตัวมากขึ้น แบบอย่างของชิลีในการรักษาความเป็นกลางและความเป็นจริงทางเศรษฐกิจจะยังคงเป็นแนวทางในการกำหนดนโยบายต่างประเทศในอีกหลายปีข้างหน้า